Maandag 21 Januari 2008 at 8:02 pm
Tja soms weet ik niet zo goed wat ik moet melden. We hebben natuurlijk ook hier wel onze bezigheden, maar helaas gebeuren hier nog steeds minder leuke dingen. Rick doet hetgoed mijn zijn arm zo zonder gips. We hadden dit weekend willen kijken of het paardrijden ook weer zou gaan maar helaas zaten we in Helmond omdat de oma van Twan dinsdag op woensdag is overleden. Rick vind het gelukkiger dan belangrijker om naar familie te gaan maar voor Quinty was het wel even moeilijk. Ze had namelijk een feestje van een vriendinnetje en helaas voor haar was dit nu de tweede keer om een zelfde reden dat ze het af moest zeggen. We zijn natuurlijk even vrijdag naar haar vriendin gegaan om het kadootje te brengen en om hen heel veel plezier te wensen. Vind ik toch wel heel knap van haar hoor! Tja en zaterdag was dus een beetje een moeilijke dag. Vooral voor Quinty waren we een beetje bang omdat ze nu weer in haar broek plast, maar dat is eigenlijk wel logisch als je kijkt dat ze vanaf oktober 3 maal mee hebben gemaakt dat opa (2) en oma zijn overleden. Veel voor die kleine koppies om te verwerken en natuurlijk voor de volwassenen ook best moeilijk.
Vrijdag heeft Rick trouwens zijn Avi 4 gehaald en nu mag hij avi 5 gaan lezen. Vandaag (maandag) zijn de kinderen een dag vrij. Vanuit school vonden ze het belangrijk dat de kinderen de tijd kregen om alleste verwerken. Wij hebben er dus vandaag maar een leuke dag van gemaakt door te gaan zwemmen en patatjes te eten. De kinderen hebben genoten en waren vanavond bekaf. Wat wil je met zo'n vermoeiend weekend. Dus vroeg onder de wol en morgen weer vol frisse moed naar school.
Verder weinig nieuws te melden. Dus tot snel een keer!
Zondag 13 Januari 2008 at 7:59 pm
Eindelijk na 3 weken in het gips te hebben gezeten, mocht afgelopen vrijdag het gips er al af. Dat was een week eerder dan eerst tegen ons was gezegt. Rick helemaal opgelucht want hij had veel jeuk en toch ook nog wel eens last van zijn arm. Dus vrijdag naar de Gipskamer en hups het gips eraf. Daarna hoefde hij eigenlijk alleen in de hand van de broeder te knijpen en toen mocht hij weer naar huis. Zijn gips natuurlijk meegenomen naar huis want er stond immers een voetafdruk op van Britt. Hij moet nu nog wel uitkijken hoor met bepaalde dingen. Hij mag nog niet gymen, paardrijden of dingen met een bal doen. Deze week moet er nog verband om om hem nog wat steun te geven maar volgende week mag hij weer gewoon lopen. Dan nog wel uitkijken en die week daarna mag hij dan weer alles beginnen te doen. Maar goed dat zal nog wel lukken die laatste weken. We moeten trouwens wel zeggen dat het een erg sneu gezicht is hoor want hij had al geen dikke armen en die ene is nu echt vel over been geworden. Erg triest... maar het positieve is dat hij weer bijna op de pony mag en dat vind hij toch het fijnste. Verder deze week weinig te melden dus tot de volgende keer maar weer! Groetjes!
Woensdag 02 Januari 2008 at 8:41 pm
Natuurlijk voor een ieder die hier komt een heel gelukkig nieuwjaar en dat het maar een warm, prachtig en vreindschappelijk nieuwjaar mag worden! Natuurlijk hebben we ook oud en nieuw gevierd, het zij in twee keer maar we hebben het jaar goed ingeluid. Op oudjaarsavond zijn we zoals altijd even naar mijn tante in Glanerbrug gereden en we kwamen er al snel achter dat er behoorlijk veel mist was en je amper de wegen kon zien. Het was niet continu een slecht zicht dus we zijn door gereden, maar bij mijn tante zagen we de buitenlampen langzaam aan verdwijnen en dus zijn we vroeg weer vertrokken richting huis. Normaal rijd je een kwartier over dat stuk, maar nu deden we er toch een uur over. We zagen amper iets en soms was het ook wel een beetje te hoor, maar goed halverwege blijven staan in je auto is ook niet echt wat en dus verder op zoek naar ons huis. Bij de Haaksbergerstraat liepen we tegen het probleem dat de straat was af gezet en dus moesten we ook nog eens omrijden door van die smalle kronkelweggetjes. Er was vlak bij de rotonde een auto van de straat geraakt en de sloot ingereden over het fietspad en schijnbaar heeft hij daarna een hartinfarct gekregen en moest dus gereanimeerd worden. (die avond werd er al geroepen dat er twee fietsers onder een vrachtwagentje hadden gezeten, maar daar hebben we niets over gehoord...) Gelukkig hebben we dus ons huis weer gevonden met een zicht van ongeveer 1 meter. maar helaas toen het dus eindelijk twaalf uur was konden we bijna niets zien. Zelfs het huis van de oveburen was verdwenen. Dus alleen de gronddingen waren te zien en we vonden het eigenlijk ook jammer om de rest gewoon omhoog te schieten en ons geld weg te gooien dus de pijlen en dergelijk bewaard en die op 1 januari alsnog afgeschoten om een uurtje of zeven. Lekker gezellig met de buren en met Jörg want ook hij had nog vuurpijlen over en het is niet gelogen maar op 1 januari leek het hier wel oudjaarsavond zoveel werd er nog afgestoken en gelukkig was de politie ook niet flauw en deden ze niet moeilijk. Dus toch nog vuurwerk gezien.
Nu is de kerstboom de deur weer uit en begint het gewone leven bijna weer. Mama moet morgen werken en daar was ze niet zo blij mee. Morgenvroeg is ze bij het gezin aan het schoonmaken maar morgenmiddag moet de de post doen en het is ontzettend veel deze eerste week. Ruim 300 kilo! We hadden namelijk ove de 200 catalogissen van de wehkamp enz erbij zitten. Dus veel werk voor morgen. Maar papa is vrij deze week en dus helpt hij mama een handje. Moet dus wel lukken...