Weekendje weg met een vervelend staartje

Donderdag 02 Oktober 2008 at 9:25 pm Het afgelopen weekend zijn we samen met Ferrie, Ingrid en Suzanne lekker naar een bungalowpark geweest. We hadden er allemaal erg veel zin in en keken er al een hele tijd naar uit. Omdat de kids graag een keertje bij elkaar wilden logeren hadden we namelijk bedacht dat het wel erg leuk zou zijn om dan met zijn allen samen in een bungalow te gaan. Afgelopen weekend was het dan eindelijk zo ver en vrijdag om 15:00 uur zijn we direct na het ophalen van den kinderen doorgereden naar België, om precies te zijn naar Mol naar SunParks "De Kempense Meren". Tegen een uurtje of half 8 na de nodige files in de vrijdagavondsptis kwamen we aan. De rest was er al en de kids hebben direct samen een kamer genomen waar ze met z'n drieën konden slapen. Uiteraard werd het behoorlijk laat maar tegen een uurtje of half 1 vielen ze toch lekker in slaap.

Zaterdag een heerlijke dag gehad want we hadden super lekker weer en een erg mooi zwembad met verschillende glijbanen, golfslagbad, wildwaterbaan, etc. 's avonds lekker in een restaurant geëten. So far so good.

Op zondag alvast een hoop spullen ingepakt want we hadden vooraf al afgesproken dat we zondagavond weer zouden vertrekken omdat de kids natuurlijk allemaal weer maandag op school moesten zijn. Het plan was om rond een uur of 7 ergens samen te gaan eten en van daaruit naar huis te rijden. We hadden dus alle spullen ingepakt en zijn rond 15:00 uur naar het zwembad te gaan om nog even lekker te ontspannen voordat we weer naar huis zouden gaan. Tegen 17:30 uur zijn we uit het zwembad gegaan en gingen Ferrie en ik samen met Rick de auto's ophalen terwijl Ingrid en Monique samen met Suzanne en Quinty terug naar het huisje gingen. Vanaf dat moment begon de ellende want wat bleek.... er was ingebroken in het huisje en alle kostbaarheden waren weg! Monique's tas met daarin haar trouwring, verlovingsring, armband, horloge, oorbellen, de autopapieren, portemonnee, paspoort, rijbewijs, gsm, mijn paspoort, mijn sleutelbos, mijn gsm van de zaak. De digitale camera met lenzen, geheugenkaartjes en natuurlijk de foto's die er nog op stonden. De DVD-spelers van de kids voor in de auto plus een aantal films. Alles wat ook maar enige waarde had was weg. Gelijk de security van het park gewaarschuwd en die waren er vrij snel en hebben ook gelijk de politie gebeld. Het heeft echter wel 3,5 uur geduurd voordat de politie eindelijk op kwam dagen. Omdat we dus het huisje niet mochten verlaten en we dus onderweg samen wat zouden gaan eten is dat er dus volledig bij ingeschoten. We konden uiteindelijk namelijk pas om 22:30 gaan rijden en wij waren pas tegen 1 uur 's-nachts thuis zonder dat we wat geëten hadden. Omdat het zo lang duurde voordat de politie kwam hebben we dus verschillende keren contact gehad met de receptie en hebben daarbij aangegeven dat we nog niet geëten hadden en dat we 3 kleine kinderen in het huisje hadden waar we dus op dat moment niet weg konden. Ze gaven aan dat ze daar ook niets aan konden doen en dat ze qua eten niets konden regelen (erg vreemd gezien het feit dat er 3 restaurants op het park waren). Al met al een ontzettend irrirtante en lakse houding van de mensen op het park.

Maandag begon dus de ellende om alles weer te gaan regelen. Omdat je je identiteitspapieren kwijt bent moet je dus ook in Nederland bij de politie nog een keer aangifte gaan doen. Vervolgens een afspraak op het gemeentehuis maken om nieuwe papieren aan te vragen. Hierbij wordt je ook door de gemeente nog een keer genaaid want je moet een boeten betalen omdat je je identiteitspapieren kwijt bent geraakt, de manier waarop interesseerd ze daarbij niets. Omdat de Belgische politie ons aangegeven had dat de daders dus en onze adres gegevens en een bos sleutels hebben hebben we dus maandag ook gelijk alle cyclinders in de sloten van het huis vervangen. Daarnaast hebben ze ook Monique's agenda waarin staat dat we in oktober ook nog een weekje weg zijn dus het gevaar bestaat dat er ook hier thuis nog een poging tot inbraak gewaagd wordt. Verder staat mijn auto nu ergens anders geparkeerd want ze hebben de sleutel dus ze hoeven 'm maar open te maken en kunnen 'm zo meenemen.

Kortom we hebben het op dit moment dus erg druk met allerlei zaken regelen, maar de belangrijkste dingen zoals Monique haar ringen krijgen we natuurlijk nooit meer terug.

Het allervervelenste vinden we echter de impact die zoiets heeft op ons en met name op de kinderen. We slapen allemaal stukken slechter, Quinty is nog best wel angstig (ze durfde zondag ook helemaal het huisje niet meer in) en als Quinty dan een verlanglijstje voor Sinterklaas aan het maken is en daar voor mama een nieuwe tas vraagt dan krijg je wel een brok in je keel.

Maar goed dit is het even voor nu. We proberen jullie op de hoogte te houden....